Burası Cennet Olmalı (It Must Be Heaven)

Bir yönetmen Nasıra'daki evinden çıkıyor ve yeni filmi için para bulmak üzere Paris'e, sonra New York'a gidiyor. Hiçbir yerde konuşmuyor; yalnızca bakıyor. Paris'te sokakta herkes birbirini ölçüyor, New York'ta markette herkesin sırtında silah var. Yapımcılar filmini yeterince Filistinli bulmuyor. Anlatının ilgilendiği yer sürgün değil, memleketin her yerde bulunması. Yönetmen kaçtığı şeyin başka biçimlerini gördüğü her yerde aynı ifadeyle bakıyor; filmin bütün mizahı bu tekrarın üzerine kurulu. Biçim skeç düzeninde: sabit kamera, simetrik kadraj, neredeyse hiç diyalog. Her bölüm tek bir gözlemden ibaret ve sonuca bağlanmıyor. Elia Suleiman kendi filmlerinde kendisi oynuyor ve hiç konuşmuyor; bu, kariyeri boyunca sürdürdüğü bir tercih. Film 2019 Cannes'ında yarıştı ve özel mansiyon ile FIPRESCI ödülünü aldı; Filistin'in o yılki Oscar adayı olarak gönderildi. Gael García Bernal filmde kendisi olarak kısa bir bölümde görünüyor. Kimin için: sessiz komediyi, Tati geleneğini ve politik gözlemi sevenler. Kimin için değil: anlatı bekleyenler; film bir hikâye anlatmıyor ve bölümler arasında bağ kurmuyor.