Journey's End

Mart 1918'de Fransa'da bir siperde geçen bir film. Bir bölük hattı devralıyor. Altı gün orada kalacaklar ve büyük bir Alman saldırısının yaklaştığı biliniyor. Stanhope bölük komutanı. Üç yıldır cephede, iyi bir subay ama ayakta durmak için içiyor. Raleigh yeni geliyor. Genç bir teğmen; okuldan Stanhope'u tanıyor, ablası onun nişanlısı ve bu bölüğe özellikle atanmayı istemiş. Stanhope bunu istemiyor. Çocuğun onu bu hâlde görmesini kaldıramıyor. Osborne kıdemli subay. Sakin, eski bir öğretmen ve herkesin dayandığı adam. Bundan sonra film bekleyişle ilerliyor. Yemek, mektup, nöbet, uyku, konuşma ve yeniden bekleme. Bir baskın emri geliyor. Gündüz vakti, bir esir almak için karşı siper hattına gidilecek ve zamanı yukarıdan belirlenmiş. Herkes bunun ne demek olduğunu biliyor. Anlatının ilgilendiği yer savaş değil sıkışma: sahne hiç değişmiyor, çıkış yok ve gerilim yalnız saatin ilerlemesinden geliyor. Aşçı hattı filmin nefes noktası. Mason yemekle uğraşıyor ve bütün mizah oradan geliyor. Kaynak 1928 tarihli bir oyun. Yazar savaşta subay olarak bulunmuştu ve metin yayımlandığında cephe hayatını süslemeden anlatan ilk örneklerden biri sayıldı. Görsel dil dar. Sahnelerin çoğu bir toprak sığınakta, mum ışığında geçiyor ve gökyüzü neredeyse hiç görünmüyor. Kadroda Sam Claflin, Asa Butterfield, Paul Bettany ve Toby Jones var. Yönetmen Saul Dibb. Kimin için: sipere kapanan savaş dramalarını ve oyun uyarlamalarını sevenler. Kimin için değil: aksiyon bekleyenler; film boyunca çok az şey oluyor ve son beş dakika dışında çatışma yok.