La Grande Bouffe

Paris'in dışında bir villada geçen bir film. Dört adam bir hafta sonu için toplanıyor. Hepsi orta yaşlı, hepsi mesleğinde başarılı ve hepsi birbirini yıllardır tanıyor. Bir pilot, bir televizyon yapımcısı, bir yargıç ve bir aşçı. Villaya erzak geliyor. Kamyon dolusu et, av hayvanı, balık, sos ve şeker; mutfak baştan aşağı dolduruluyor. Amaçları belli. Ölene kadar yiyecekler ve bunu birbirlerine söylemişler. Bundan sonra film sofra sahnelerinden oluşuyor. Kahvaltı, öğle, akşam, gece; ara vermeden devam ediyor. Kadınlar geliyor. Sonra biri hariç hepsi gidiyor. Andréa mahalledeki okulun öğretmeni. Villayı merak edip geliyor, kalıyor ve dördünün de yanında oluyor. Vücutlar dayanmıyor. Hastalık, tıkanma, gaz, kusma ve ölüm; anlatı bunları gizlemiyor ve açıkça gösteriyor. Anlatının ilgilendiği yer yemek değil tüketim: film tokluğu bir intihar biçimi olarak kuruyor ve burjuva hayatına dair bir tez olarak sunuyor. Karakterler kendi adlarını taşıyor. Dört oyuncu filmde gerçek isimleriyle oynuyor. Cannes'daki gösterimi olay yarattı. Salonda tepki gösterildi, film hakaret olarak nitelendi ve tartışma günlerce sürdü. Yönetmen bunu bir provokasyon olarak savundu ve hiçbir sahneyi çıkarmadı. Kadroda Marcello Mastroianni, Ugo Tognazzi, Michel Piccoli, Philippe Noiret ve Andréa Ferréol var. Yönetmen ve ortak senarist Marco Ferreri. Kimin için: yetmişlerin provokatif Avrupa sinemasını sevenler. Kimin için değil: neredeyse herkes; film bedensel işlevleri sürekli ve doğrudan gösteriyor ve buna dayanmak gerçekten zor.