Dillinger è morto (Dillinger Is Dead)

Bir adam akşam eve dönüyor. Gaz maskesi tasarlayan bir fabrikada çalışıyor. Karısı yatakta, başı ağrıyor ve uyuyor. Yemek soğumuş. Adam mutfağa giriyor ve kendine yemek yapmaya başlıyor. Bir dolabın içinde eski bir gazeteye sarılı tabanca buluyor; gazete Dillinger'ın ölümünü duyuruyor. Tabancayı temizliyor, yağlıyor ve kırmızıya boyayıp üzerine beyaz benekler yapıyor. Bu arada yemek pişiyor, televizyon açık, evde bir hizmetçi kız var ve adam ev filmleri izliyor. Film bu akşamı gerçek zamana yakın anlatıyor. Marco Ferreri yönetti. Başrolde Michel Piccoli var; kadroda Anita Pallenberg yer alıyor. Filmde neredeyse hiç diyalog yok; anlatı tümüyle hareket, ses ve nesneler üzerinden ilerliyor. Anlatının kurduğu mesele can sıkıntısı ve tüketim; adamın bütün eylemleri tarif izlemek, alet kullanmak ve nesnelerle oynamaktan ibaret. Filmin sonu ani ve açıklamasız; anlatı hiçbir hazırlık yapmıyor ve yorum bırakmıyor. Yapım İtalyan sinemasının deneysel dönemine ait ve altmışların sonundaki burjuvazi eleştirisi dalgasıyla birlikte anılıyor. Mekân tek bir daire ve kamera adamın peşinden dolaşıyor. Filmin yemek hazırlama bölümleri ayrıntıyla gösteriliyor ve süre bilerek uzatılıyor. Kimin için: Avrupa sanat sinemasını ve anlatısız filmleri sevenler. Kimin için değil: olay yok, diyalog yok ve film seyirciden sabır istiyor.