Kumların Kadını (Woman in the Dunes)

Japon sinemasının en özgün alegorilerinden biri. Bir öğretmen böcek toplamak için kumullara gidiyor. Otobüsü kaçırınca köylüler ona kalacak yer buluyor: kum tepelerinin arasındaki derin bir çukurun dibindeki ev. İpli merdivenle iniyor. Sabah merdiven yok. Evde yaşayan kadın her gece kum kazıyor. Yapmazsa ev gömülüyor ve komşu evler de tehlikeye giriyor. Köy bu kumu satıyor. Adamdan da aynı işi yapması bekleniyor. Filmin gücü hem fiziksel hem düşünsel. Kum sürekli akıyor; kıyafetlere, yemeğe, deriye giriyor ve görüntü bunu neredeyse dokunulabilir hâle getiriyor. Aynı zamanda anlatı basit bir soru soruyor: özgürlük dediğimiz şey, dışarıdaki hayat gerçekten farklı mı. Kaynak Kobo Abe'nin romanı; senaryoyu da kendisi yazdı. Müzik Toru Takemitsu'nun ve geleneksel melodi kullanmıyor; ses tasarımı gibi çalışıyor. Film 1964 Cannes Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülü kazandı ve Oscar'da yabancı film dalında aday gösterildi; yönetmen Hiroshi Teshigahara ertesi yıl yönetmen dalında da aday oldu. Japon sinemasını ve alegorik anlatıları sevenler için temel yapıtlardan. Tempo yavaş ve anlatı kasten tekrarlı; film bu tekrarı bir tuzak duygusu yaratmak için kullanıyor.