Yojimbo

Akira Kurosawa filmin ana kaynağı olarak 1942 tarihli The Glass Key’i gösterdi; Hammett’in Red Harvest romanıyla benzerlik konusunda araştırmacılar bölünmüş durumda, David Desser ilham sayıyor, Donald Richie rastlantı diyor. Samurayın uydurduğu ad da rastlantı değil: adı sorulunca bakışını diktiği dut tarlasından devşiriyor. Kurosawa oyuncuların sete geç gelmesinden şikâyet edince Toshiro Mifune, kalan çekimler boyunca her sabah 06.00’da makyajlı ve kostümlü biçimde hazır bekledi; anekdot Mifune’nin kendi anlatımı. Kılıç koreografisini Katori Shinto-ryu okulundan Yoshio Sugino ile Ryu Kuze kurdu; görüntü yönetmeni ise Rashomon’dan sonra ikinci kez Kazuo Miyagawa’ydı. Venedik’teki 22. festivalde Mifune En İyi Erkek Oyuncu dalında Volpi Kupası’nı kazandı. Film ayrıca 34. Akademi Ödülleri’nde siyah beyaz kostüm dalında Yoshiro Muraki adına aday gösterildi; o dalın ödülü La Dolce Vita’ya gitti. Sergio Leone’nin şirketi uyarlama haklarını alamadan A Fistful of Dollars’ı çekti; açılan dava, filmin Amerika gösterimi öncesinde mahkeme dışında anlaşmayla kapandı. Kimin için: Kahramanın kimseyi kurtarmak için değil, kasabadaki çeteleri birbirine kırdırmak için çalıştığını baştan kabul eden izleyici için. Kimin için değil: Kan ile mizahın aynı sahnede durmasını tuhaf bulacak izleyici için; Masaru Sato’nun neşeli müziği bu karışımı daha da belirginleştiriyor.