Yaşamak (Ikiru)

Ikiru (1952) otuz yıldır aynı masada oturan bir memurun kanser olduğunu öğrenmesini anlatıyor. Watanabe belediyede bir bölüm şefi. İşi evrak damgalamak ve gelen talepleri başka bölüme yönlendirmek. Filmin açılışında bir grup kadın, mahallelerindeki lağım birikintisinin temizlenip park yapılmasını istiyor. Talep bölümden bölüme geziyor ve kimse üstlenmiyor. Watanabe mide kanseri olduğunu ve altı ayı kaldığını anlıyor. Doktor ona söylemiyor ama o anlıyor. Önce oğluna söylemeye çalışıyor, söyleyemiyor. Sonra parasını çekip bir gece eğlence arıyor ve hiçbir şey hissetmiyor. Sonra eski bir çalışanıyla karşılaşıyor; kız işten ayrılıp oyuncak fabrikasında çalışıyor ve mutlu. Watanabe ona neden mutlu olduğunu soruyor. Sonra o park talebini hatırlıyor. Filmin yapısı ortadan ikiye bölünüyor. Bir noktada Watanabe ölüyor ve geri kalanı cenazesinde geçiyor. Meslektaşları içki içip parkın nasıl yapıldığını tartışıyor; kimi ona pay vermek istemiyor, kimi hatırlıyor. Ne yaptığını biz o konuşmalardan öğreniyoruz. Kurosawa bu yapıyı bilerek seçti: adamın yaptığı iş, öldükten sonra başkalarının ağzından anlatılınca değerini gösteriyor. Salıncak sahnesi sinemanın en bilinen görüntülerinden. Takashi Shimura oynuyor. 143 dakika, siyah beyaz. Kimin için: Kurosawa, ölüm üzerine filmler, klasik Japon sineması. Kimin için değil: tempo çok yavaş ve ikinci yarı neredeyse tamamen konuşma.