Yedinci Mühür (The Seventh Seal)

Ingmar Bergman’ın filmi satranç oyununu motor olarak değil çerçeve olarak kullanıyor: tahta belli aralıklarla geri geliyor, süre esas olarak yol üstünde toplanan kalabalığa ayrılıyor. Soruyu şövalye soruyor ama filmin verdiği tek açık yanıt ona değil, hokkabaz Jof ile Mia’ya gidiyor. Metnin kökeni sinema değil tiyatro. Bergman 1953-54’te Malmö Şehir Tiyatrosu’ndaki oyuncular için alıştırma olsun diye tek perdelik bir oyun yazmıştı; sonradan Trämålning, yani Tahta Resim adını alan bu metin filmin taslağı oldu. Svensk Filmindustri senaryoyu önce geri çevirdi. Bergman stüdyonun başındaki Carl Anders Dymling’in yanına uçup senaryoyu kucağına bıraktı ve ya şimdi ya hiç dedi; karşılığında asgari bir bütçe ve 36 günlük çekim aldı. Ortaçağ manzarası sanıldığı kadar açık havada değil; çekimin büyük bölümü Råsunda stüdyolarında yapıldı, ünlü açılış ise Skåne’deki Hovs hallar kayalıklarında. Kapanıştaki ölüm dansı plansız çıktı: fırtına yaklaşınca ekip o gün için toparlanmıştı, Bergman tuhaf bir bulut görünce görüntü yönetmeni Gunnar Fischer kamerayı çevirdi ve oyuncuların bir kısmı gittiği için yerlerine birkaç sahne işçisiyle birkaç turist geçip dans etti. Kimin için: Satranç sahnelerinin filmin küçük bir bölümünü tuttuğunu bilerek gelen, kalanını taşra yollarında ve cadı yakma sahnesinde geçirmeye razı izleyici için. Kimin için değil: Şövalyenin sorusuna bir yanıt bekleyen izleyici için; film o yeri bilerek boş bırakıyor.