Çığlıklar ve Fısıltılar (Cries and Whispers)

Viskningar och rop (1972) ölmek üzere olan bir kadının yanına toplanan iki kız kardeşini ve hizmetçisini anlatıyor. Kardeşler birbirlerine dokunamıyor; hizmetçi ise ölümü kucağında taşıyor. Filmin dili neredeyse tamamen yüz ve renk üzerinden yürüyor. Kırmızı tesadüf değil. Bergman filmi kırmızı bir odada beyazlar giymiş dört kadın imgesinden yola çıkarak tasarladı. Kendi açıklamasına göre bu, çocukluğunda ruhu nasıl hayal ettiğinden geliyordu: dışı siyah, yani utanç, içi kırmızı bir varlık. Filmi finanse etmek zor oldu. Bergman kendi birikiminden 750 bin İsveç kronu koydu, 200 bin kron da borç aldı ve 1,5 milyonluk bütçe için İsveç Film Enstitüsü'nden destek istedi. Maliyeti düşürmek için başroldeki oyuncular ve görüntü yönetmeni ücretlerini borç olarak geri verdi ve isimde ortak yapımcı oldular. Bergman Enstitüsü'nün yeni stüdyolarını reddetti ve Mariefred yakınındaki Taxinge-Näsby Şatosu'nun eskimiş iç mekânlarında çekim yaptı; 9 Eylül ile 30 Ekim 1971 arasında. Sven Nykvist görüntü yönetimiyle Oscar aldı. Film İsveççe olmasına rağmen en iyi film dalında aday gösterildi; bu dalda aday olan dördüncü yabancı dilde film oldu. 95 dakika. Kimin için: Bergman, ölüm ve aile üzerine filmler, renk kullanımıyla anlatılan sinema. Kimin için değil: film acıyı hafifletmiyor ve umut vermiyor. Kendine zarar verme sahnesi ve ölüm sahneleri ağır. Anlatı çizgisel değil; sahneler tek tek karakterlerin içine girip çıkıyor ve bu yapı bazı izleyicileri dışarıda bırakıyor.