La Roue

Demiryolu işçisi Sisif, bir tren kazasında öksüz kalan küçük Norma'yı kurtarır ve oğlu Elie'yle birlikte kendi kızı gibi büyütür. Norma büyüdükçe Sisif'in içindeki soru büyür: gerçeği söylemeli mi, söylerse ne kaybeder. Abel Gance bu melodramı raylar, buhar, kömür ve dönen tekerlekler üzerine kuruyor. Filmin sinema tarihindeki yeri hikayesinden çok kurgusundan geliyor. Gance hızlı kurguyu burada bir kareye kadar indirdi; bir çekim bir kare sürüyor. Bu teknik Sovyet kurgu okulunda incelendi ve dönemin avangardını doğrudan etkiledi. Uzunluk meselesi başlı başına bir hikaye. Özgün hali 32 makara, yani yaklaşık yedi buçuk ila dokuz saatti ve haftalık bölümler halinde gösterildi. Gance 1924'te dağıtım için iki buçuk saate indirdi, çok sayıda malzeme kayboldu. 2008 restorasyonu 263 dakika, 2020 restorasyonu 414 dakika; ikincisi özgün sürüme en yakın kabul edilen versiyon. Kimin için: Sessiz sinemanın biçimsel devrimlerini merak edenler, kurgu tarihine ilgi duyanlar için. Kimin için değil: Melodram tarafı ağır ve abartılı, süresi yorucu. Filmi tek oturuşta izlemeyi planlayan hangi versiyona başladığını bilerek girmeli.