La Vénus électrique

Antoine ressam. Karısı Irene öldükten sonra hiçbir şey üretemiyor ve içmeye başlıyor; ölümde kendi payı olduğunu düşünüyor. Suzanne panayırlarda çalışıyor; medyum olduğunu söylüyor ve bunun doğru olmadığını kendisi biliyor. Antoine karısıyla bağ kurmak için ona gidiyor. Antoine'ın galericisi Armand ressamın büsbütün dağılmasından korkuyor ve Suzanne'a teklif götürüyor: numarayı sürdürsün, karşılığında borçları ödensin. Suzanne kabul ediyor ve hipnoz seansları başlıyor. Seanslar doğaçlama ve her seferinde daha ileri gidiyor. Pierre Salvadori yönetti. Kadroda Pio Marmai, Anais Demoustier, Gilles Lellouche ve Vimala Pons var. Salvadori Fransa'da komedi ile duyguyu bir arada çalıştıran yönetmenlerden ve önceki filmleri de aldatma üzerine kuruluydu. Anlatının kurduğu mesele yalanın işe yaraması; numara sahte ama etkisi gerçek ve film bunu bir soru olarak bırakıyor. Suzanne karakteri kandırdığı kişiye zarar vermek istemiyor ve anlatı onu bir dolandırıcı olarak yargılamıyor. Filmin biçimi klasik komedi kalıbında ilerliyor: kurulan yalan, büyüyen sonuçlar ve ortaya çıkma korkusu. Yas anlatının altında sürekli duruyor ve mizah bunu hafifletmiyor. Yapım 2026 tarihli ve Fransız ana akım sinemasına ait. Kimin için: Fransız komedilerini ve yas üzerine kurulu anlatıları sevenler. Kimin için değil: kurgu tanıdık, ton geçişleri dengesiz ve final beklendiği gibi.