L'Âge d'or

Kum üzerinde kavga eden bir çift, ayrılmaya zorlanıyor. Adam sonraki bir saat boyunca kadına ulaşmaya çalışıyor. Arada bir belgesel akrep bölümü, taş üstünde oturan piskoposlar, bir davet, bir orkestra ve sonunda Sade'ın 120 Günü'nden fırlamış bir final var. Olay örgüsü bilerek yok. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil, arzunun kurumlara çarpması: kilise, aile, devlet ve kibar sofra arka arkaya devreye giriyor ve her seferinde iki insanın birbirine dokunmasını engelliyor. Film bunun için gerçekçilik değil, çarpışma mantığı kullanıyor. Biçim sürrealist: sesli sinemanın ilk yıllarında yapılmış, bağlantısız görünen sahneler, ani kesmeler ve düz anlatının reddi. Luis Buñuel yönetti; senaryoyu Salvador Dalí ile yazdı, ama ikili çekim öncesinde ayrı düştü. Yapımı Charles ve Marie-Laure de Noailles finanse etti. 3 Aralık 1930'da Studio 28'de yapılan gösterimde sağcı gruplar salonu bastı, perdeye mürekkep attı, seyirciye saldırdı ve fuayedeki sürrealist tabloları parçaladı. Basın kampanyası ve diplomatik şikâyetler sonrasında film fiilen yasaklandı ve yaklaşık elli yıl boyunca yalnızca yer altında dolaştı. Kimin için: sürrealizmi ve sinema tarihinin skandallarını merak edenler. Kimin için değil: hikâye arayanlar; film anlam vermeye direniyor ve provokasyonun bir kısmı bugün etkisini yitirmiş durumda.