L'Amour fou

Jacques Rivette'in 1969 yapımı filmi, dört saati aşan süresiyle Fransız sinemasının en uç deneylerinden biri. Bir tiyatro yönetmeni Racine'in Andromaque'ını sahneye koymaya çalışıyor; provalar sürdükçe kendi evliliği çözülüyor ve iki alan birbirine karışıyor. Rivette provaları 16 mm belgesel kamerayla, kurgu bölümlerini 35 mm ile çekti; iki dokunun yan yana durması, oyun ile hayat arasındaki sınırın filmde de fiziksel olarak var olmasını sağlıyor. Bulle Ogier ile Jean-Pierre Kalfon'un oynadığı çift, doğaçlamaya dayanan uzun sahnelerde neredeyse tükeniyor. Film izleyiciden olağanüstü bir sabır istiyor ve karşılığında olay örgüsü değil, bir çözülme süreci veriyor. Rivette'in sonraki uzun filmlerinin, özellikle Out 1'in, yöntemsel provası burada kuruluyor. Kimin için: Fransız Yeni Dalgası'nın deneysel kanadını, tiyatro ile sinema ilişkisini ve uzun süreli filmleri seven izleyici. Kimin için değil: Dört saatlik süreyi ve doğaçlama sahnelerin tekrarını kaldıramayacak olanlar; anlatısal ilerleme bekleyenler.