New York, New York

İkinci Dünya Savaşı'nın bittiği gün başlayan bir müzikal. Jimmy saksafoncu. Zafer kutlamasının yapıldığı salonda, kalabalığın içinde Francine'i görüyor ve peşini bırakmıyor. Kadın onunla ilgilenmiyor. Adam ısrar ediyor, komik olmaya çalışıyor ve tam bir baş belası gibi davranıyor. Ertesi gün bir dinlemeye birlikte gidiyorlar. Jimmy çalıyor, Francine söylüyor ve iş ikisine birden veriliyor. Bundan sonra film bir turne anlatısı. Otobüsler, salonlar, oteller, provalar ve bir evlilik. Francine yükseliyor. Sesi öne çıkıyor, orkestranın şarkıcısı oluyor ve kayıt teklifleri geliyor. Jimmy bunu taşıyamıyor. Kendi müziğini yapmak istiyor, kimseye çalışmak istemiyor ve kadının başarısını kendi kaybı olarak görüyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil uyumsuzluk: iki kişi de iyi müzisyen ve tam da bu yüzden aynı hayatı kuramıyorlar. Biçim bilerek yapay. Sokaklar stüdyoda kurulmuş, ışık eski müzikallerdeki gibi ve dekorlar gerçek olmadığını saklamıyor. İçerik ise yapay değil. Anlatı klasik müzikalin kabuğunu alıp içine kötü bir ilişki koyuyor ve bu çelişki filmin bütün fikri. De Niro rolü sert oynuyor. Karakter çekici değil; sürekli bağırıyor, kıskanıyor ve bir sahnede araba içinde gerçekten korkutucu hâle geliyor. Başlık şarkısı bu film için yazıldı. Parça sonradan başka bir yorumla dünya çapında tanındı ve bugün filmden çok o kayıtla biliniyor. Film gösterime girdiğinde iyi karşılanmadı. Uzun bir müzikal bölüm gösterimden önce çıkarıldı ve sonradan geri konuldu. Kadroda Liza Minnelli, Robert De Niro ve Lionel Stander var. Yönetmen Martin Scorsese. Kimin için: klasik müzikalleri bilenler ve Scorsese'nin denemeci tarafını merak edenler. Kimin için değil: keyifli bir müzikal bekleyenler; film uzun, ilişki boğucu ve ana karakteri sevmek neredeyse imkânsız.