Taksi Şoförü (Taxi Driver)

New York'ta geçen bir film. Travis uyuyamıyor. Eski bir asker; geceleri taksi sürmeye başlıyor çünkü zaten uyanık. Şehir onu rahatsız ediyor. Sokakları, insanları ve arabanın arka koltuğunda olan biteni anlatırken giderek sertleşen bir günlük tutuyor. Bir kadına ilgi duyuyor. Betsy bir seçim kampanyasında çalışıyor; ilk buluşma iyi geçiyor, ikincisinde Travis onu bir yetişkin filmine götürüyor ve her şey biter. Bundan sonra film bir hazırlık. Silah alıyor, spor yapıyor, aynanın karşısında konuşuyor ve saçını kesiyor. Bir de on iki yaşında bir kız var. Iris sokakta çalışıyor ve Travis onu kurtarmaya karar veriyor. Anlatının ilgilendiği yer suç değil yalnızlık: film Travis'in kafasının içinde geçiyor ve dış dünya hep onun anlattığı kadar görünüyor. Anlatı bir noktada iki yöne birden gidebilirdi. Travis önce adayı hedef alıyor; olmayınca aynı hazırlık başka bir yere yöneliyor ve sonuç onu kahraman ilan ediyor. Filmin sonu bu yüzden tartışmalı. Gazete kupürleri ve müteşekkir bir mektup, aynı adamı bir katil yerine bir kurtarıcı yapıyor. Senaryo Paul Schrader'a ait ve yazarın kendi zor bir döneminde kısa sürede yazıldı. Müzik Bernard Herrmann'ın son işi; besteci kaydı bitirdiği gün öldü. Jodie Foster rolü on üç yaşında oynadı ve bazı sahnelerde ablası dublör olarak kullanıldı; oyuncuya çekim öncesinde psikolojik değerlendirme yapıldı. Final sahnesindeki renkler yaş sınırını düşürmek için soldurularak basıldı. Film Cannes'da Altın Palmiye kazandı. Kadroda Robert De Niro, Jodie Foster, Cybill Shepherd, Harvey Keitel ve Peter Boyle var. Yönetmen Martin Scorsese. Kimin için: yetmişlerin Amerikan sinemasını ve güvenilmez anlatıcıyı sevenler. Kimin için değil: rahatlama arayanlar; film hiçbir yerde açıklama yapmıyor ve son sahnesi rahatsız edici.