Últimos días de la víctima (Last Days of the Victim)

Adolfo Aristarain'in 1982 tarihli Arjantin filmi, kimliğini bilmediği müşterilerden emir alan bir tetikçiyi anlatıyor. Mendizábal hedefini haftalarca izliyor, alışkanlıklarını öğreniyor ve kusursuz bir plan hazırlıyor. Sonra kendisinin de daha büyük bir düzenin parçası olduğunu fark ediyor. Film askeri diktatörlüğün son yılında çekildi ve sansür koşullarında çalışmak zorundaydı. Hiçbir kurum adıyla anılmıyor; ama kimin kime emir verdiğinin hiç açıklanmaması, kaybolan insanlar ve görünmeyen bir otoritenin varlığı dönemin doğrudan karşılığı olarak okundu. Federico Luppi'nin performansı ölçülü ve soğuk. Aristarain tür sinemasını iyi biliyor; gerilim, izleme sahnelerinin sabrından çıkıyor. Arjantin sinemasında polisiye türünün en iyi örneklerinden sayılıyor. Kimin için: Latin Amerika kara filmini ve siyasi altmetni olan gerilimleri sevenler için. Kimin için değil: Açıklayıcı bir sonuç bekleyen izleyici için; film kimin arkasında kim olduğunu asla söylemez.