Küçük Gün Işığım (Little Miss Sunshine)

Valerie Faris ve Jonathan Dayton’ın ilk uzun metrajı neredeyse tamamen tek bir dekorda kuruluyor. Yüz iki dakikanın büyük bölümü minibüsün içinde geçiyor ve komedi tekrar eden bir aksaklık üzerinden yürüyor: kornanın kendi kendine ötmesi, kapının takılması, aracın itilerek çalıştırılması. Bu tekrar filmin ritmini kuruyor, ama sahne değişimi bekleyen izleyici için ortada uzun bir düzlük var. Çekim koşulları da göründüğü kadar rahat değilmiş. Beş adet dönüştürülmüş Volkswagen minibüs kullanıldı; Greg Kinnear yan hava yastığı olmayan bir yetmiş bir modeliyle saatte elli mile yakın gittiklerini, oyuncuların bazı günler üç dört saat aracın içinde kaldığını anlattı. Senaryonun geçmişi de alışılmadık. Michael Arndt ilk taslağı 2000 yılının mayıs ayında dört gün içinde bitirdi; metin ancak 2001 aralığında satın alındı. Film 2006 Sundance gösteriminin ardından gece süren bir pazarlıkla dünya haklarını on buçuk milyon dolar artı hasılat payı karşılığında sattı; bu, festivalin o güne dek gördüğü en büyük anlaşmalardan biriydi. Sekiz milyon dolarlık bütçe yüz milyon doların üstünde hasılata döndü, Arndt ve Alan Arkin Oscar aldı. Son yirmi dakikada tonun komediden utanç komedisine geçmesini filmin varış noktası sayan izleyici için. Yol filmlerinden manzara ve durak çeşitliliği bekleyen izleyici için değil.