Paris, Texas

Wim Wenders’in filmi adını Teksas’taki Paris kasabasından alıyor ama orada geçen bir sahne yok; kasaba yalnızca Travis’in sahip olduğu boş arsanın fotoğrafı olarak görünüyor. Sam Shepard ile Wenders hikâyeyi Shepard’ın “Motel Chronicles” kitabından çıkardı: biri hafızasını yitirmiş iki kardeş. Çekim senaryo bitmeden, hikâyenin kendi sırasıyla başladı. Shepard başka bir işe geçince finali sete not olarak gönderdi; Travis’in kapanıştaki uzun konuşmasını Wenders’in isteğiyle yazdı ve telefonda filmin sekreterine dikte etti. Aynanın iki yanında geçen o sahne bilerek gerçeğine benzetilmedi; ekibin istediği, karakterlerin birbiriyle daha çok konuşabileceği bir düzendi. Nastassja Kinski o sahnelerde karşısında kimseyi göremiyor, yalnızca aynayı görüyordu ve yalnızlık duygusunun bu yüzden gerçek olduğunu söylüyor. Ry Cooder müziği Blind Willie Johnson’ın “Dark Was the Night, Cold Was the Ground” parçası üzerine kurdu ve her şeyi, çölün kendi uğultusunda bulduğunu söylediği mi bemole göre akort etti. Cannes’da 3 ödül aldı: Altın Palmiye, FIPRESCI ve Ekümenik Jüri. 38. BAFTA’da 4 adaylıktan en iyi yönetmeni kazandı. Kimin için: Filmin en ağır bilgisini kovalamaya değil, camın iki yanında yapılan uzun bir konuşmaya bırakmasını isteyen izleyici için. Kimin için değil: Kapanışın üç kişiyi bir araya getirmesini bekleyen izleyici için.