Lizbon Hikâyesi (Lisbon Story)

Ses mühendisi Philip Winter, yönetmen arkadaşı Friedrich Munro'dan gelen bir kartpostal üzerine Lizbon'a gidiyor. Vardığında Friedrich ortalıkta yok. Winter önce onu arıyor, sonra yarım kalmış filmin sesini kaydetmeye başlayarak şehirde dolaşıyor. Friedrich'in takıntısı sonradan ortaya çıkıyor: kimseye gösterilmeyen, kurgulanmamış ve nişan alınmadan çekilmiş görüntüler, yani görünmeyen imge. Wim Wenders yönetti. Film 1994'te Lizbon'un Avrupa Kültür Başkenti olması vesilesiyle başladı; belgesel olarak tasarlanmışken kurmacaya dönüştü. Yapım Wenders'in kendi filmleriyle konuşuyor. Bu, 1982 tarihli Şeylerin Durumu'nun devamı sayılır ve Patrick Bauchau aynı rolde, Friedrich Munro olarak dönüyor. Philip Winter'ı oynayan Rudiger Vogler ise Wenders'in 1974 ile 1976 arasındaki yol üçlemesine bir selam. Portekizli grup Madredeus ve yönetmen Manoel de Oliveira filmde yarı kurmaca rollerde görülüyor. Film 1995 Cannes Film Festivali'nde Belirli Bir Bakış bölümünde gösterildi ve aynı yıl Portekiz'de 16.000 biletle en çok izlenen dördüncü yerli film oldu. Kimin için: sinema üzerine sinemayı, Lizbon'u ve Madredeus'u sevenler. Kimin için değil: olay bekleyenler; film neredeyse tümüyle dolaşma ve konuşma; anlatı zaten filmin konusu değil.