Salaam Cinema

Mohsen Mahmalbaf bir gazete ilanı veriyor: yeni filmi için oyuncu arıyor. Yüzlerce kişi bekleniyor, binlerce kişi geliyor; kalabalık kapıları kırıyor ve bir izdiham yaşanıyor. Film bu noktadan sonra planlanan yapıma değil, seçmelerin kendisine dönüyor. Kamera odaya alınan insanları çekiyor. Mahmalbaf sorular soruyor, ağlamalarını istiyor, gülmelerini istiyor, birini seçip diğerini reddediyor ve reddedilen kişilerin tepkisini kaydediyor. Mahmalbaf yönetti. Yapım sinemanın yüzüncü yılı için çekildi. Filmin asıl konusu iktidar. Yönetmen kamerayı elinde tutuyor ve odadaki herkes onun kararını bekliyor; seçmeler bir süre sonra sorgu odasına benziyor ve Mahmalbaf bunu gizlemiyor. Belgesel ile kurgu arasındaki sınır bilerek belirsiz. Bazı anların kurulmuş olduğu açık, bazıları gerçek ve film hangisinin ne olduğunu söylemiyor. Gelen insanların hepsi sinemaya girmek istiyor ve sebepleri farklı: para, ün, aile baskısından kaçmak ya da yalnızca görülmek. Bu ifadeler İran'da doksanların ortasındaki toplumsal durumun doğrudan bir kaydı. Yöntem tartışıldı. Bazı eleştirmenler Mahmalbaf'ın katılımcıları kullandığını söyledi; yönetmen ise filmin tam olarak bunu göstermek için var olduğunu savundu. Kimin için: İran sinemasını ve sinemanın kendisini konu alan filmleri izleyenler. Kimin için değil: yapı dağınık, tekrar çok ve seçme sahnelerinin bir kısmı izlemesi rahatsız edici.