Stardust Memories

Yönetmen Sandy Bates, bir hafta sonu boyunca kendi filmlerinin gösterildiği bir festivale katılıyor. Herkes ondan bir şey istiyor: hayranlar imza, yapımcılar mutlu son, eski sevgililer açıklama. Bu arada kafasında üç kadın ve bitiremediği bir film var. Anlatının ilgilendiği yer sanat değil, hayranlıkla kurulan ilişkinin çirkinliği. Filmdeki hayranların yüzleri geniş açıyla çarpıtılmış, sesleri üst üste biniyor ve hepsi aynı cümleyi söylüyor: eski komik filmlerinizi tercih ediyorum. Woody Allen bu cümleyi gerçek hayatta yıllarca duydu ve filmi çıkınca aynı eleştiri daha yüksek sesle geri geldi. Biçim doğrudan Fellini'nin 8½'ine bakıyor: siyah beyaz, gerçek ile hayal arasında kesme, tren sahnesiyle açılış. Görüntü yönetmeni Gordon Willis. Yapım Allen'ın kariyerindeki en olumsuz karşılanan işlerden biri oldu; eleştirmenler filmi seyircisine duyulan küçümsemenin ifadesi olarak okudu. Allen ise Sandy'nin kendisi olmadığını, karakterin ruhsal çöküş içindeki bir adam olduğunu savundu. Charlotte Rampling, Jessica Harper ve Marie-Christine Barrault üç kadını oynuyor. Kimin için: kendine dönük, biçimsel olarak iddialı Allen filmlerini sevenler. Kimin için değil: sevimli bir kahraman bekleyenler; anlatıcı kendine acıyor ve film bunu düzeltmiyor.