Paris'te Gece Yarısı (Midnight in Paris)

Woody Allen’ın filmi zaman yolculuğunun nasıl işlediğini hiç açıklamıyor: gece yarısı bir araba yanaşıyor, Gil biniyor, o kadar. Kural arayan izleyici sonuna kadar kural bulamıyor. Yirmili yıllar bölümleri art arda gelen tanıştırmalar üzerine kurulu; içeri giren kişilerin kim olduğu anlatılmıyor, adları bildiğiniz varsayılıyor. Asıl hamle geç geliyor: Gil bir adım daha geriye, Belle Époque’a götürülüyor ve altın çağın hep bir önceki dönem olduğu fikri orada kapanıyor. Bugüne ait nişanlılık hattı ise bilerek zayıf bırakılmış; filmin ona hiç savunma vermemesi ayrılığı bir soru değil, baştan verilmiş bir karar yapıyor. Allen senaryoyu ters yönden yazdı: önce başlığı buldu, olay örgüsünü bu başlığın etrafına kurdu. Gil ilk halinde Doğu Yakalı bir entelektüeldi; rol dağıtımcısı Juliet Taylor, Owen Wilson’ı önerince Allen karakteri Kaliforniyalı yaptı. Film ayrıca Allen’ın renk ayarını fotokimyasal yolla değil dijital ara kopya üzerinden yaptığı ilk işi; 2011’de Cannes’ı açtı ve Fransa’da aynı gün vizyona girdi. Kimin için: Belle Époque sapmasını, yani fikrin dönüp Gil’in kendisine bağlandığı bölümü bekleyecek sabrı olan izleyici için. Kimin için değil: Yirmili yıllarda içeri giren isimlerin tanıtılmasını isteyen izleyici için; film o adları zaten bildiğinizi varsayar.