Amelie (Amélie)

Paris'te Montmartre'da geçen bir film. Amélie yalnız büyüdü. Babası kalbinin hızlı attığını sanıp onu okula göndermedi; annesi bir kaza sonucu öldü. Yetişkin Amélie bir kafede garson. Kimseyle yakınlaşmıyor ve küçük şeylerden zevk alıyor. Bir gün banyoda duvarda bir boşluk buluyor. İçinde kırk yıl önce bir çocuğun sakladığı bir kutu var. Kutuyu sahibine ulaştırıyor ve adamın tepkisini uzaktan izliyor. O andan sonra hayatını başkalarına gizlice iyilik yapmaya adıyor. Bundan sonra film bir dizi küçük müdahale. Bir bakkalın çırağına yardım, komşusuna bir mektup, babasının bahçe cücesi ve bir kör adama anlatılan bir yürüyüş. Bir de bir adam var. Nino fotoğraf kabinlerinden atılmış fotoğrafları topluyor ve Amélie onunla doğrudan konuşmak yerine bir oyun kuruyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil temas: film asıl olarak birine yaklaşmayı beceremeyen birini anlatıyor ve bütün oyunlar bunu ertelemek için. Anlatım hızlı ve süslü. Anlatıcı sesi, dondurulmuş kareler, doğrudan kameraya bakışlar ve karakterlerin sevdiği ve sevmediği şeylerin listelenmesi. Renk düzeni bilinçli olarak değiştirildi; görüntü yeşile ve kırmızıya çekildi ve şehirden istenmeyen ayrıntılar dijital olarak temizlendi. Film Fransa'da olağanüstü bir gişe yaptı ve beş dalda Oscar'a aday gösterildi. Kadroda Audrey Tautou, Mathieu Kassovitz, Rufus ve Serge Merlin var. Müzik Yann Tiersen'e ait. Yönetmen Jean-Pierre Jeunet. Kimin için: neşeli, süslü ve iyimser filmleri sevenler. Kimin için değil: gerçekçilik arayanlar; film Paris'i bilerek temizlenmiş bir masal gibi gösteriyor ve bu, çıktığında eleştirildi.