Love in the Afternoon

Paris'te özel dedektif Claude Chavasse, aldatan eşleri izleyerek geçiniyor. Kızı Ariane konservatuvarda çello okuyor ve babasının dosyalarını gizlice okuyor. Dosyalardan birinde Amerikalı milyoner Frank Flannagan var; adam o gece vurulacak. Ariane onu uyarmak için otel odasına giriyor ve sonra bırakamıyor. Kim olduğunu söylemek yerine kendine uydurma bir geçmiş kuruyor: sayısız sevgili, isimsiz maceralar. Flannagan da bu uydurmaya inanıyor. Filmin asıl konusu yalanın kimin işine yaradığı. Ariane deneyimsizliğini saklamak için deneyim uyduruyor ve uydurdukça adamın rahatı kaçıyor; kıskançlık kurmacadan doğuyor. Billy Wilder yönetti ve yapımcılığını üstlendi. Senaryoyu I. A. L. Diamond ile birlikte, Claude Anet'nin 1920 tarihli romanı Ariane, jeune fille russe'ten uyarladı; bu ikisinin birlikte yazdığı on iki senaryonun ilkiydi. Ariane'ı Audrey Hepburn, Flannagan'ı Gary Cooper, babayı Maurice Chevalier oynuyor. Kadro tartışma yarattı. Cooper ile Hepburn arasında yirmi sekiz yaş var; rol önce Cary Grant'e teklif edildi ve o tam bu sebeple reddetti. Film hem eleştirmen hem gişe açısından başarısız oldu ve sebep büyük ölçüde Cooper'ın rol için fazla yaşlı bulunması. Kimin için: Wilder'ı ve Lubitsch tarzı Paris komedilerini sevenler. Kimin için değil: yaş farkını göz ardı edemeyecek olanlar; film bunu üslupla yumuşatmaya çalışıyor ama ortadan kaldırmıyor.