Uzun Bir Günden Geceye Yolculuk (Long Day's Journey Into Night)

Çin'in güneyinde, Kaili'de geçen bir film. Luo babasının cenazesi için memleketine dönüyor. Yıllardır orada değildi ve şehir değişmiş. Bir saat buluyor. İçinde bir fotoğraf var ve fotoğraftaki kadının yüzü yanmış. Kadını hatırlıyor. Yıllar önce onunla birlikteydi; adı Wan Qiwen'di ve bir gün ortadan kayboldu. Aramaya başlıyor. Bundan sonra film bir hatırlama anlatısı. Bir madende su, bir terk edilmiş ev, bir karaoke salonu, bir sinema ve bir tünel. Kimin ne zaman ne söylediği belirsiz. Anlatı zamanı sürekli karıştırıyor ve hangi sahnenin gerçek olduğu hiç netleşmiyor. Sonra film ikinci bölüme geçiyor. Luo bir sinemaya giriyor, koltuğuna oturuyor ve gözlüğünü takıyor; seyirciden de aynısı isteniyor. Bu bölüm elli dokuz dakika sürüyor ve tek planda çekilmiş. Kamera bir kasabada yürüyor, bir teleferiğe biniyor, bir motosiklete atlıyor ve hiçbir yerde kesme yok. Bölüm üç boyutlu. İlk yarı iki boyutlu; geçiş filmin ortasında yapılıyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil hatıranın biçimi: film hatırlamayı bir anlatı olarak değil, kuralları olmayan bir mekân olarak kuruyor. Filmin Çin'deki gösterimi ayrı bir hikâye. Tanıtım filmi bir yılbaşı buluşması olarak sundu; seanslar son sahnedeki öpüşme yeni yılın ilk saniyesine denk gelecek şekilde ayarlandı ve biletler rekor sattı. Sonra tepki geldi. Salondan çıkan seyirci filmi anlamadığını söyledi, puanlar çöktü ve gişe ilk günden sonra hızla düştü. Kadroda Tang Wei, Huang Jue, Sylvia Chang ve Lee Hong-chi var. Yönetmen ve senarist Bi Gan. Kimin için: yavaş, rüya mantığıyla çalışan sinemayı ve teknik cesareti sevenler. Kimin için değil: hikâye takip etmek isteyenler; anlatı bilerek çözülmüyor ve ilk yarı birçok izleyici için dağınık.