Pi

Pi (1998) sayılarda bir örüntü arayan bir matematikçiyi anlatıyor ve Darren Aronofsky'nin ilk filmi. Max Cohen evinde kurduğu bir bilgisayarla borsayı modellemeye çalışıyor. İki varsayımı var: doğadaki her şey sayılarla anlatılabilir ve her sistemde bir örüntü vardır. Borsa da bir sistem. Makine bir gün çöküyor ve çökmeden önce iki yüz on altı haneli bir sayı basıyor. Max bunu çöp sanıp atıyor. Sonra iki taraf peşine düşüyor. Bir yatırım şirketi borsa modelini istiyor. Bir Yahudi din grubu ise o sayının Tevrat'ta gizli olduğuna inandıkları bir isim olabileceğini söylüyor. Max'in migreni var; ışığa dayanamıyor, burnu kanıyor ve giderek gerçekle bağını kaybediyor. Film gerçekten olan ile onun gördüğü arasındaki farkı hiç netleştirmiyor. Aronofsky filmi yaklaşık altmış bin dolarla çekti. Parayı arkadaşlarından ve ailesinden yüzer dolarlık katkılarla topladı; film para kazanınca hepsine geri ödedi. 16mm ters çevrilen siyah beyaz film stoğu kullanıldı; o stok gri tonu neredeyse yok ediyor, görüntü sadece siyah ve beyaz kalıyor. Filmin rahatsız edici dokusu buradan geliyor. Kamera çoğunlukla Max'in gövdesine bağlı; adam yürürken kadraj sabit kalıyor ve dünya sallanıyor. Clint Mansell müzik yaptı; ilk film müziği. Sundance'te yönetmen ödülünü aldı. 84 dakika. Kimin için: bağımsız sinema, matematik ve takıntı, Aronofsky. Kimin için değil: görüntü ve ses bilerek yorucu; bir sahne dayanması zor.