Ekrandaki Dehşet (Videodrome)

David Cronenberg’in çıkış noktası kendi çocukluğu: Kanada kanalları yayını kestikten sonra Buffalo’dan gelen Amerikan sinyallerini yakalar ve halka gösterilmemesi gereken bir şey görmekten korkardı. Filmdeki CIVIC-TV, gece kuşağında yumuşak porno yayınlayan Toronto kanalı CITY-TV’den alınmış; Brian O’Blivion ise Cronenberg öğrenciyken aynı üniversitede ders veren, ama dersine hiç girmediği Marshall McLuhan’a dayanıyor. Sinyali Max bulmuyor, kanalın kaçak çanağını işleten Harlan getiriyor; film baştan bir merak değil bir tedarik hikâyesi. Rick Baker’ın 6 aylık hazırlık süresi bütçe kısıldığı için 2 aya indi ve tasarlanan efektlerin bir kısmı hiç yapılmadı. Karındaki yarığa Betamax kaseti sokulmasının sebebi teknik değil ölçü, VHS kaseti sığmıyordu. Nefes alan televizyonu piyano klavyesine bağlanmış valfli bir hava kompresörü çalıştırdı; şişen ekran, gerilmiş bir lateks örtüye arkadan yansıtmaydı. 3 ayrı final çekildi ve kullanılan, James Woods’un önerdiği finaldi. Film 5. Genie Ödülleri’nde 8 dalda aday oldu, Cronenberg yönetmenlik ödülünü Bob Clark ile paylaşarak kazandı. Kimin için: Halüsinasyonla olayın ayrılmasından vazgeçen, ikinci yarıdan sonra neyin gerçekten olduğuna dair hakem beklemeyen izleyici için. Kimin için değil: Yara, yarık ve protez organ görüntüleri kamera önünde uzun tutulduğunda başını çevirecek izleyici için.