Šílení (Lunacy)

Jan Švankmajer filmin başında kameraya bakıp konuşuyor ve bunun bir sanat eseri olmadığını söylüyor; hemen ardından yanından bir parça çiğ et kayarak geçiyor. Bundan sonrası bir akıl hastanesinde geçen hikâye ile bu et parçalarının kendi başlarına yaşadığı animasyon bölümlerinin dönüşümlü ilerlemesi. Kaynak Edgar Allan Poe'nun iki öyküsü ve Marquis de Sade'ın düşünceleri. Filmin merkezindeki soru şu: bir tımarhane nasıl yönetilmeli. Bir tarafta hastaların tamamen serbest bırakıldığı düzen, öbür tarafta zincir ve şiddet. Švankmajer ikisini de savunmuyor; her iki yöntemin de aynı kapıya çıktığını gösteriyor. Etin animasyonu filmin imzası: diller, göz yuvarları ve sakatatlar duvarlarda, saatlerin içinde ve heykellerin üstünde kendi başlarına hareket ediyor. Zorluğu açık: iğrendirici görüntüler bilerek uzun tutuluyor, tempo ağır ve mesaj doğrudan söyleniyor. Kimin için: Çek gerçeküstücülüğünü ve stop motion'ı sevenler için. Kimin için değil: mide bulantısına dayanamayanlar için.