Dr. Caligari'nin Muayenehanesi (The Cabinet of Dr. Caligari)

Robert Wiene’nin filminin görünüşü üç tasarımcının kararından çıktı: Hermann Warm, Walter Reimann ve Walter Röhrig biçimleri ve gölgeleri doğrudan dekora boyamayı önerdi. Yapımcı Rudolf Meinert bunu sanat kaygısıyla değil ticari nedenle onayladı; dışavurumculuk o sırada modaydı ve boyanmış tuval, inşa edilecek dekordan ucuza geliyordu. Film bütünüyle Berlin’in Weissensee semtindeki küçük Lixie stüdyosunda çekildi. Dekorların çoğu 6 metre eni ve derinliği aşmıyor; senaryodaki at arabası kovalamacası, Jane’in arabası ve atlıkarıncalı panayır bu yüzden düştü. Panayırın yerini boyalı bir Holstenwall görüntüsü ile dönen iki atlıkarınca aldı. Metinde geçen telefon, telgraf ve elektrik ışığı da çekim sırasında çıkarıldı, böylece filmde dönemi ele veren nesne kalmadı. Çerçeve öykü yazarlara sonradan dayatıldı; Janowitz buna açıkça karşı çıktı ve Kracauer 1947’de özgün metinde çerçeve bulunmadığını savundu. Senaryo 1995’te yayımlanınca çerçevenin baştan var olduğu ama başka türlü kurulduğu görüldü: bir villa terasında konuklar Franzis’ten yirmi yıl öncesine ait bir öykü anlatmasını istiyordu. Kimin için: Dekorun oyunculuktan çok iş yaptığı, dar bir stüdyonun zorunluluklarından doğan bir görselliği kendi başına seyirlik sayan izleyici için. Kimin için değil: Olay örgüsünün kendi başına ayakta durmasını bekleyen izleyici için; burada anlatı, tasarımı taşımak üzere kurulmuş.