Çılgın Maks (Mad Max)

George Miller bu filmi çektiğinde hastane acilinde çalışan bir doktordu; yapımcı ortağı Byron Kennedy ile birlikte yola çıkıp vekil doktorluk nöbetleri tutarak filmin parasını denkleştirdiler. Çekim 1977’nin son iki ayında Melbourne çevresinde altı hafta sürdü; kovalamacalar Little River yakınlarındaki yollarda, kasaba sahneleri Clunes’un ana caddesinde alındı. 1979’un dünyası sonraki filmlerin çölü değil. Ortada hâlâ çalışan bir devriye teşkilatı, bir adliye, yoğun bakımı olan bir hastane, bir dondurma arabası ve gidilebilecek bir çiftlik var; çöküş kıyamet olarak değil yakıt kıtlığı olarak kuruluyor. Max izne çıkıp ailesiyle yola koyuluyor ve intikam ancak bundan sonra başlıyor, yani filmin uzunca bir bölümü ev içi sahnelerde geçiyor. Max’in siyah Pursuit Special’ının kaputundan fırlayan kompresör de görüntü içindir, çalışmaz. Amerikan gösterimi için American International Pictures bütün diyaloğu Amerikalı seslerle yeniden kaydettirdi ve Avustralya ağzını da değiştirdi: “Oi!” “Hey!” oldu, “windscreen” “windshield” oldu. Özgün Avustralya ses bandı Kuzey Amerika’ya ancak 2000’de ulaştı. Yeni Zelanda filmi 1979’da yasakladı; Goose’un arabasının içinde yakıldığı sahne, bir polis memuruna yönelik gerçek bir saldırıyla aynı haftalara denk gelmişti. Yasak sonradan kaldırıldı. Kimin için: Gerçek yollarda alınmış kovalamacalar uğruna filmin ortasındaki uzun aile bölümünü sineye çekecek izleyici için. Kimin için değil: Sonraki filmlerin çöl dünyasını bekleyen izleyici için; buradaki Avustralya’nın hâlâ mahkemesi, hastanesi ve bütçe derdindeki bir karakolu var.