Domésticas - O Filme (Maids)

São Paulo'da geçen bir Brezilya filmi. Beş kadın anlatıyor. Hepsi ev işçisi. Anlatı doğrudan kameraya konuşmayla kuruluyor. Kadınlar bir sandalyede oturup kendi hikâyelerini söylüyor. Sonra o hikâyeler canlandırılıyor. Birincisi kuzeyden gelmiş. Küçük yaşta bir eve verilmiş ve ücret almadan çalışmış. İkincisi çalıştığı evde büyümüş. Ev sahibinin çocuklarıyla oynamış ama masaya oturmamış. Üçüncüsü hamile kalmış. İşinden atılmış. Dördüncüsü bir aile ile yıllarca yaşamış. Kadın onu bir aile üyesi sayıyor; ama odası bir depo ve ücreti düşük. Beşincisi işi bırakmış. Kendi işini kurmuş. Bundan sonra film bu hatları iç içe geçiriyor. Ortak nokta hep aynı: hizmetçi odası. Dairelerin arka tarafında, mutfağa bitişik küçük bir oda; penceresiz ya da tek pencereli. Anlatı bu odaya defalarca dönüyor. Anlatının ilgilendiği yer iş değil sınır: filmin fikri, bu kadınların aile içinde ama aileden değil bir konumda tutulması ve o sınırın hiç konuşulmaması. Sevgi ile hiyerarşi aynı anda var. Ev sahipleri onları seviyor ve aynı odada oturmuyor. Anlatı ev sahiplerini canavar olarak çizmiyor. Bu, filmin en sert yanı. Kadınların hepsi işi anlatıyor. Kaç saat, kaç oda, kaç kişi. Bir de göç meselesi var. Hepsi başka bir yerden gelmiş. Yapı belgesel ile kurmaca arasında. Konuşan kişiler oyuncu ama metin gerçek görüşmelerden çıkmış. Fernando Meirelles bu filmi kendi ilk büyük yapımından önce çekti ve yöntem oradan geliyor: gerçek mekân, doğal ışık ve profesyonel olmayan oyuncular. Nando Olival ile birlikte yönetti. Kadroda Graziella Moretto, Olívia Araújo, Lena Roque, Renata Melo ve Cláudia Missura var. Kimin için: Brezilya sinemasını ve sınıf üzerine kurulu anlatıları sevenler. Kimin için değil: tek bir hikâye arayanlar; anlatı beşe bölünüyor ve hiçbirini sonuna kadar götürmüyor.