Marie Antoinette

Sofia Coppola’nın kaynağı Antonia Fraser’ın Marie Antoinette: The Journey biyografisi; başlangıçta Évelyne Lever’in kitabı düşünülmüştü. Çekim gerçek Versailles’da yapıldı ve erişim alışılmadık ölçüde genişti: saray ve bahçeleri, Petit Trianon ve Hameau de la Reine kullanıldı, bazı sahneler için Vaux-le-Vicomte ile Chantilly Şatosu’na gidildi. Kostüm işinin ölçeği filmin kendisi kadar somut. Yalnızca gardırop için 60 kişilik bir ekip, yedi nakliye şoförü ve Versailles yakınında depo ve atölye olarak tutulan on ev gerekti. Milena Canonero ile Coppola kesimleri ve siluetleri döneme sadık tuttu, kumaş ve renkleri ise bilerek dönem dışı seçti; ayakkabı yığınının arasına karışan Converse bu kararın uç örneği. Müzik aynı mantığın devamı: Siouxsie and the Banshees, New Order, The Cure ve Bow Wow Wow, Vivaldi ve Rameau ile aynı kurgunun içinde duruyor. Canonero bu işle Oscar kazandı ve kostüm, filmin aldığı tek Oscar adaylığıydı. BAFTA’da kostüm, makyaj ve saç, yapım tasarımı dallarında aday gösterildi, üçünü de kaybetti. Cannes’da Altın Palmiye yarışmasındaydı, Amerika’daki açılışında ise CinemaScore anketinde seyirciden C notu aldı. Kimin için: Sarayın gündelik can sıkıntısını olay örgüsüne tercih eden, dönem dışı müziği kusur değil yöntem sayan izleyici için. Kimin için değil: Devrimin nedenlerini ve sarayın dışındaki Fransa’yı görmek isteyen izleyici için; kamera avlu kapısından neredeyse hiç çıkmıyor.