Erkek, Dişi (Masculin Féminin)

Askerlikten dönen Paul, ye-ye tarzında pop şarkıcısı olmaya çalışan Madeleine'e âşık oluyor. Godard bu ilişkiyi anlatmıyor, sorguya çekiyor: film sokak röportajlarıyla, ankete benzeyen konuşmalarla ve doğrudan kameraya verilen cevaplarla ilerliyor. Alt başlığı 15 belirli olay ve yapısı gerçekten öyle. Godard önce iki Maupassant öyküsünü uyarlamayı planladı, sonra ikisini de bıraktı. Geriye kalanlar yalnızca kahramanın adı Paul ve İşaret adlı öyküden esinlenen bir sinema sahnesi. Filmin en ünlü cümlesi bir ara yazı: bu filmin adı Marx ile Coca-Cola'nın çocukları olabilirdi. Jean-Pierre Leaud Paul'ü oynuyor, Madeleine ise gerçek hayatta ye-ye şarkıcısı olan Chantal Goya. Fransız makamları filmi 18 yaş sınırı koyarak kısıtladı ve Godard bundan yakındı, çünkü film tam da o yaşın altındakiler için yapılmıştı. 1966 Berlin'inde Gençler İçin En İyi Film ödülünü aldı, Leaud En İyi Erkek Oyuncu dalında Gümüş Ayı kazandı. Kimin için: altmışların Fransız gençliğini ve Godard'ın biçimsel oyunlarını merak edenler. Kimin için değil: hikâye takip etmek isteyenler; film bilerek dağılır ve toparlanmaz.