Çılgın Pierrot (Pierrot le Fou)

Pierrot le fou (1965) Paris'te sıkılmış bir adamla başlıyor. Ferdinand bir davetten kaçıyor, eski sevgilisiyle karşılaşıyor ve ikisi ertesi sabah güneye doğru yola çıkıyor. Arkalarında bir ceset var. Film bir kaçış hikâyesi gibi başlıyor ve bir noktadan sonra olay örgüsünü tamamen bırakıyor. Godard senaryoyu çekimlerin başlamasından bir gün önce yazdı. Prodüksiyona bir hafta kala paniklediği ve ilk fikirlerinin çoğunun işe yaramadığını fark ettiği anlatılır. Özellikle filmin son bölümlerinde sahnelerin çoğu oyuncular tarafından doğaçlandı. Kaynak Lionel White'ın 1962 tarihli suç romanı Obsession. Romanda orta yaşlı bir reklamcı ve genç bir bakıcı vardı; Godard hikâyeyi tamamen sanat ve aşk üzerine çevirdi. Godard ile Anna Karina 1965 başında, çekimler başlamadan önce boşandı. Eleştirmen Richard Brody bu ayrılığın filmin konusuyla örtüştüğünü söylüyor: kadının ihaneti hem adamın kalbini kırıyor hem de hayatının işi olacak şeyi yok ediyor. Yönetmen Samuel Fuller partide kendi olarak, jenerikte adı geçmeden görünüyor ve sinemayı tarif ettiği sahne filmin en çok alıntılanan bölümü. Venedik'te ilk gösterimde yuhalandı. Michel Cournot filmi hayatında gördüğü en güzel film olarak nitelendirdi; Louis Aragon ise bugünün sanatının Jean-Luc Godard olduğunu yazdı. 110 dakika. Kimin için: Yeni Dalga, biçimsel deney, renk kullanımı. Kimin için değil: olay örgüsü ortada dağılıyor ve film seyirciye doğrudan konuşmaya başlıyor. Şiddet aniden ve mizahi biçimde geliyor. Godard'ın o dönemdeki siyasi göndermeleri bugün bağlamsız kalıyor.