Siyah Giyen Adamlar 3 (Men in Black 3)

Barry Sonnenfeld’in filmi ikiye bölünmüş durumda ve ağırlık açık biçimde 1969 bölümünde. Bunun sebebi yalnızca bir anlatı tercihi değil: çekimler başladığında ikinci ve üçüncü perde henüz yazılmamıştı. Sonnenfeld bunu kendisi anlatıyor ve film tutmasa çok aptalca bir fikir sayılacağını söylüyor. Yapım, yazarlar hikâyeyi toparlasın diye aylarca ara verdi; Rick Baker’a göre bir ara replikler söylenmeden hemen önce sette yazılıyordu. Bu koşullar perdede görünüyor. Bugüne dönen sahneler ince kalıyor, 1969 bölümü ise hem tasarım hem ritim bakımından dolu. Baker iki dönemin yaratıklarını bilerek ayırmış: 2012 yaratıkları seriye alıştığımız hatlarda, 1969 yaratıkları ise iri beyinli, patlak gözlü ve akvaryum kasklı, dönemin ucuz bilimkurgu filmlerine gönderme yapan tasarımlar. Josh Brolin’in yaptığı şey de taklitten fazlası. Genç K’yi Tommy Lee Jones imitasyonu olarak değil, yaşlı K’nin suskunluğunu sonradan açıklayacak ayrı bir karakter olarak oynuyor. Filmin duygusal kapanışı doğrudan buna yaslandığı için, önceki filmleri bilmeyen izleyicide karşılık zayıflıyor. Kimin için: 1969 bölümünün tasarımını ve Brolin’in performansını izlemeye gelen, bugünde geçen sahnelerin ince kalmasını sorun etmeyen izleyici için. Kimin için değil: Zaman yolculuğunun kurallarının tutarlı işlemesini bekleyen izleyici için.