Mission: Impossible - Ghost Protocol

Brad Bird’ün 2011 tarihli filmi dört ayrı soygun gibi kurulmuş: Kremlin, Dubai’deki kule, Mumbai ve otoparktaki final. Her birinin içinde bir aletin bozulması var ve bu tekrar bir şaka olmaktan çıkıp yapının kendisi oluyor. 133 dakikanın gerilimi nükleer saldırı hattından değil, bir yapıştırma eldivenin ya da bir yüz maskesi yazıcısının tutup tutmamasından geliyor. Sıralama da anlatının şeklini belirliyor. Kule tırmanışının hemen ardından kum fırtınasındaki takip geliyor; film böylece tepe noktasına ikinci perdenin ortasında çıkıyor ve Mumbai’de geçen final ister istemez daha küçük kalıyor. Bird sahneleri geniş ve uzun planlarda tutuyor, mekânın krokisi her an okunabiliyor; bu, animasyondan gelen bir yönetmenin dönemin çalkantılı casus kurgusuna verdiği karşı cevap. Filmin yapım tarafında iki ayrıntı önemli. Süresinin yaklaşık otuz dakikası doğrudan IMAX film kameralarıyla çekildi. Tom Cruise kulede serbest tırmanıyor görünse de gerçekte birden fazla halatla binaya bağlıydı; halatları Industrial Light and Magic sonradan sayısal olarak sildi. Yapım, aralığın 16’sında IMAX salonlarında, 21’inde genel gösterimde açıldı ve dünya genelinde 694,7 milyon dolara ulaştı. Olay örgüsünden çok mekanizmanın çalışıp çalışmamasıyla ilgilenen izleyici için. Casusluk hikâyesinin kendisinden çapraşık bir kurgu bekleyen izleyici için değil.