Models

Ulrich Seidl'in 1999 tarihli belgeseli, Viyana'da manken olmaya çalışan üç kadını izliyor. Vivian dergi kapağına çıkmak için her şeyi göze alıyor, Lisa zamanını estetik ameliyatlar ve kokainle geçiriyor, Tanja ise tarot ve yoga üzerinden başka bir düzen arıyor. Seidl'in belgeselleri ile kurmacaları arasındaki sınır her zaman belirsizdir ve burada da öyle. Sahneler kurulmuş gibi durur; kadınlar aynanın karşısında dakikalarca konuşur ve kamera hiç müdahale etmez. Bu yöntem izleyiciyi rahatsız edecek kadar uzun bakmaya zorluyor. Filmin konusu güzellik sektörü değil, o sektörün ürettiği kendine bakma biçimi. Kadınlar kendi bedenleri hakkında konuşurken kullandıkları dil, sektörün dilinin birebir kopyası. Seidl bu dili yorumlamıyor, sadece kaydediyor. Kimin için: Avusturya sinemasının sert gözlemci damarını ve Seidl'i merak edenler için. Kimin için değil: Yeme bozukluğu, madde kullanımı ve beden algısına dair içerikten uzak durması gereken izleyici için; film bunları filtresiz gösterir.