Sevimli Canavarlar Üniversitesi (Monsters University)

Pixar’ın ilk ön hikâyesi ve teknik olarak da bir eşik. Stüdyo bu filmde fizik temelli, ışın izlemeye dayanan yeni bir küresel aydınlatma sistemine geçti; daha önce tek bir planda yüzlerce noktasal ışık ayrı ayrı ayarlanırken artık birkaç alan ışığı yetiyordu. Mimarı Christophe Hery olan bu değişiklik ekrana yumuşak gölgeler ve cam, kürk, çimen üzerinde tutarlı ışık tepkisi olarak yansıyor. Sonuç ilginç: bir ön hikâye olmasına rağmen film ilk Sevimli Canavarlar’a benzemiyor, ondan görünür biçimde daha yeni duruyor. Hikâyedeki asıl cesur karar ise sonda. Mike ve Sulley hedeflerine ulaşamıyor; okuldan atılıyorlar ve şirkete posta odasından giriyorlar. Aile animasyonlarında sık verilmeyen bir söz bu ve filmin yetişkinlerde çocuklardan farklı çalışmasının sebebi. Orta bölüm ise tümüyle turnuva kalıbında ilerliyor: Korkutma Oyunları, uyumsuzlar takımı, eleme turları. Yapım ekibi kampüs dokusunu yakalamak için Harvard, Stanford, Cornell ve MIT’ye gitti, hatta öğrenci birliği evlerinde haftalarca kaldı. Kimin için: üniversite komedisi kalıbını sevenler ve başarısızlığı ciddiye alan bir final isteyenler için. Kimin için değil: ilk filmin Boo hattındaki duygusal yükünü bekleyen izleyici için değil; burada o türden bir bağ yok ve yüz dört dakikanın büyük bölümü yarışma yapısına ayrılmış. Pixar’ın ne Oscar ne de Altın Küre adaylığı alabilen ilk filmi olması bu tonu iyi özetliyor.