Navajeros

Eloy de la Iglesia'nın yönettiği bu İspanyol filmi, cine quinqui akımının kurucu örneği sayılıyor ve gerçek bir kişiye dayanıyor: El Jaro lakaplı José Joaquín Sánchez Frutos. Gerçek El Jaro 1962'de yoksul bir ailede doğdu, annesi alkolikti ve çocukları odaya kilitleyip içmeye gidiyordu, tek besinleri ekmek ve çikolataydı, baba sonunda aileyi terk etti. Islahevine defalarca girdi ve on beş kez kaçtı, polis çetesinin otuz bir üyesi olduğunu ve yalnızca beşinin yetişkin olduğunu tahmin etti, çete yüzlerce hırsızlık ve soygun gerçekleştirdi. 1979'da, on altı yaşında, bir soygun sırasında arkadaşını savunan bir mahalleli tarafından av tüfeğiyle vuruldu, yani polis değil bir komşu öldürdü. Film ölümünden yalnızca bir yıl sonra çekildi, sansasyonel bulunmasının sebebi de buydu. De la Iglesia sokaktan gerçek gençleri oyuncu olarak kullandı, aralarında başrolü oynayan ve sonradan onun en sevdiği oyuncu olacak José Luis Manzano da vardı. Filmin en çarpıcı gerçeği burada: Manzano canlandırdığı hayatın aynısını yaşadı ve 1992'de, yirmi dokuz yaşında, yönetmenin kaldığı dairede eroin aşırı dozundan ölü bulundu. Kimin için: İspanya'nın geçiş dönemini ve sokaktan çekilmiş belgesel gerçekliğindeki sömürü sinemasını merak edenler için. Kimin için değil: Şiddet ve çocuk suçluluğunun estetize edilmeden gösterilmesinden rahatsız olacaklar için değil.