Navalny

Bir zehirlenme soruşturmasını anlatan bir belgesel. Aleksey Navalny Rusya'da muhalefet yürütüyor. Yolsuzluk araştırmaları yayımlıyor, videoları milyonlarca izleniyor ve seçimlere sokulmuyor. Ağustos 2020'de bir uçakta fenalaşıyor. Uçak acil iniş yapıyor ve adam komaya giriyor. Almanya'ya götürülüyor. Laboratuvar sonucu net; kullanılan madde bir sinir ajanı. Filmin ekibi tam bu sırada yanında. Yönetmen başka bir belgesel için çekim yapıyordu ve olay patlayınca kamera içeride kalıyor. Bundan sonra film bir soruşturma anlatısına dönüyor. Bir gazetecilik grubu telefon kayıtlarını, uçuş bilgilerini ve otel kayıtlarını eşleştiriyor. Bir ekip listesi çıkıyor. Navalny'nin peşine yıllardır takılmış kişilerin adları ve seyahat kayıtları bulunuyor. Sonra film en bilinen sahnesine geliyor. Navalny listedeki isimleri tek tek arıyor, kendini üst düzey bir yetkili gibi tanıtıyor ve rapor istiyor. Biri konuşuyor. Adam ne yapıldığını, maddenin nereye konduğunu ve neden işe yaramadığını anlatıyor; konuşma kayda giriyor. Anlatının ilgilendiği yer siyaset değil kanıt: film iddiayı bir söylem olarak değil, adım adım kurulmuş bir dosya olarak sunuyor. Belgesel eleştirel değil. Navalny'nin geçmişteki milliyetçi bağlantıları yalnız bir soruyla geçiliyor ve yönetmen bunu sürdürmüyor. Son bölüm dönüşü anlatıyor. Adam Rusya'ya geri dönmeye karar veriyor ve havaalanında tutuklanıyor. Film En İyi Belgesel dalında Oscar kazandı. Yönetmen Daniel Roher. Kimin için: gazetecilik belgesellerini ve yakın tarih soruşturmalarını sevenler. Kimin için değil: dengeli bir portre bekleyenler; film konusunun tarafında duruyor ve zor soruları geçiyor.