Not Quite Hollywood

Yetmişlerde Avustralya sinemasında iki hat vardı. Biri festivallerde gösterilen, saygı gören filmler. Diğeri kimsenin ciddiye almadığı işler: korku, seks komedisi, araba kovalamacası, ucuz aksiyon. Belgesel bu ikinciyi anlatıyor. Sansür yasası gevşetiliyor ve piyasa açılıyor. Yapımcılar hızlı çekiyor, dublörler sigortasız çalışıyor ve setlerde ciddi kazalar oluyor. Filmler yurt dışına satılıyor. Sonra bu damar sönüyor. Belgesel o dönemin yönetmenlerini, oyuncularını ve dublörlerini buluyor. Mark Hartley yönetti. Belgeselde dönemin yapımcıları, oyuncuları ve dublörlerinin yanı sıra Quentin Tarantino da konuşuyor. Yapım Avustralya'dan. Belgesel çok sayıda filmden görüntü kullanıyor; anlatı kesitler üzerinden ilerliyor. Anlatı bu filmleri savunuyor ve dönemin resmî sinema tarihine itiraz ediyor. Belgesel dublörlerin çalışma koşullarını da gösteriyor; kazalar ayrıntılı anlatılıyor. Anlatı bu yapımların kadın karakterlere bakışını da konu ediyor ve eleştiriyi içeriyor. Röportajlar arasında anlaşmazlık var; aynı olayı farklı anlatanlar yan yana konuluyor. Tempo çok hızlı; kesme yoğun ve müzik sürekli. Filmin sınırı yöntem; anlatı hayranlık üzerine kurulu ve eleştirel mesafe zayıf. Kimin için: tür sinemasını ve sinema tarihi belgesellerini sevenler. Kimin için değil: gürültülü, hızlı ve içerik kaba.