Real Life

Albert Brooks kendi adıyla oynuyor: bir yönetmen, sıradan bir Amerikan ailesinin bir yılını kameraya çekip bunu bilimsel bir çalışmaya dönüştürmek istiyor. Bir aile seçiliyor. Evlerine kameralar kuruluyor, ekip yerleşiyor ve çekim başlıyor. Aile kamera karşısında normal davranamıyor. Yönetmen sonuçtan memnun değil ve müdahale etmeye başlıyor; olayları yönlendiriyor, sahne kuruyor ve sonunda kendisi filmin konusu haline geliyor. Albert Brooks yönetti ve başrolü oynuyor. Filmin hedefi belli: yetmişlerin başında Amerika'da bir ailenin aylarca çekildiği ve televizyonda yayımlandığı gerçek bir belgesel dizisi vardı. O yapım büyük tartışma yarattı ve aile dağıldı. Brooks bu işi doğrudan taklit ediyor. Anlatı gözlemin gözlemleneni değiştirmesi üzerine kurulu ve bunu komedi olarak veriyor. Film gerçeklik programlarının televizyonu doldurmasından yirmi yıl önce çekildi ve bugün o türün eleştirisi olarak okunuyor. Brooks'un komedi üslubu kuru ve rahatsız edici; karakterin kendine güveni arttıkça izlemek zorlaşıyor. Yapım gösterime girdiğinde geniş ilgi görmedi ve sonradan kült oldu. Kimin için: kuru mizahı ve medya hicvini sevenler. Kimin için değil: tempo düzensiz, mizah soğuk ve anlatı bir olay örgüsü sunmuyor.