Uzay Yolcuları (Passengers)

Morten Tyldum’un 2016 yapımı filmi, Jon Spaihts’in 2007’de yazdığı ve yıllarca rafta bekleyen bir senaryodan çıktı. Bir dönem projeyi Brian Kirk yönetecek, başrollerde Keanu Reeves ile Emily Blunt oynayacaktı; Sony hakları ancak 2014 sonunda satın aldı. Anlatının asıl meselesi olayların sırası. Kamera önce Jim’in yalnız geçen bir yılını gösterdiği için, Aurora’nın kapsülünü açma kararı seyirciye bir suç gibi değil dayanılmaz bir ayartma gibi sunuluyor. Jennifer Lawrence sonradan Vogue’a, filmin Aurora’nın uyanışıyla başlaması gerektiğini söyleyenlere hak verdiğini ve bunu kendisinin fark edememesine üzüldüğünü söyledi. Böyle bir kurgu hiç çekilmedi; bu yalnızca oyuncunun sonradan dile getirdiği bir öneri, var olan alternatif bir versiyon değil. Gemi tasarımı tek bir fikre dayanıyor. Guy Hendrix Dyas, Avalon’un dönen üç gövdesini çınar tohumlarının helikopter gibi süzülüşünden türetti; uyku bölmelerine de yatan yolcular D vitamini üretebilsin diye morötesi ışık kolonları koydu. Michael Sheen’in oynadığı barmen Arthur pratik bir düzenekle çekildi: mekanizmayı Dan Sudick kurdu, oyuncunun bacaklarını Eric Nordby dijital olarak sildi. Arthur’un barın arkasından hiç çıkmamasının sebebi bu. Kimin için değil: Son yarım saat iki kişilik kapalı oda dramını bırakıp reaktör tamirine ve halatı kopan bir uzay yürüyüşüne dönüyor. İlk saatteki sessiz gerilimi arayan izleyici sonda bambaşka bir filmle karşılaşır.