Pearl

Ti West bu filmi X ile arka arkaya, aynı Yeni Zelanda setlerinde çevirdi; kendi anlatımıyla X bir cuma günü bitti, pazartesi yeniden yazım masasındaydılar ve bir ay dolmadan sete döndüler. Referanslar slasher değil stüdyo çağı. West önce siyah beyaz bir Alman dışavurumculuğu düşünmüş, sonra tam ters yöne gidip Oz Büyücüsü’nü kilit örnek almış ve yetişkin malzemenin üstüne Disney’i andıran çocuksu bir renk paleti kurmuş. 1918 grip salgınının kapattığı çiftlik, bu parlak yüzeyin altında bir reddedilme hikâyesi taşıyor. Mia Goth senaryonun ortak yazarı; sabahları bilinç akışı hâlinde yazıp sayfaları West’e yolladığını anlatıyor. Filmin en uzun ve en zor sahnesi bir cinayet değil, Goth’un tek kesintisiz planda oynadığı itiraf; West bunu herkesin yerinde kaldığı, hiçbir şeyin ters gitmesine izin verilmeyen bir dublör çekimi gibi hazırladıklarını söylüyor. Goth tek bir yüzde uzun süre durma fikrini Steve McQueen’in Hunger’ından aldığını belirtiyor, film de kapanışta aynen bunu yapıp jenerik akarken Pearl’ün gülümsemesinden ayrılmıyor. Kimin için: Korkunun tepe noktasının bir kovalamaca değil, tek planda tutulmuş bir itiraf olmasını kazanç sayan izleyici için. Kimin için değil: X’in avlanma ritmini bekleyen, cinayetler arasındaki uzun boşluklarda sabrı tükenecek izleyici için.