Persepolis

Marjane Satrapi ile Vincent Paronnaud kendi çizgi romanını uyarlarken yapımcılar animasyona karşı çıktı; işin zorluğunu bildikleri için Satrapi’yi canlı çekime yönlendirdiler, hatta ona özgün bir senaryo yazdırmayı teklif ettiler. Satrapi direndi ve gerekçesini açık koydu: canlı çekimde bu, uzak bir ülkede yaşayan, bize benzemeyen insanların hikâyesine dönerdi, iyi ihtimalle egzotik, kötü ihtimalle üçüncü dünya masalı olurdu. Yani biçim bir süs değil, anlatının nereye oturacağına dair bir karar. Filmi yirmi animatör üretti; önce kalem tabletlerinde iki boyutlu yöntemler denendi, netlik yetersiz bulununca vazgeçildi. Bugünde geçen çerçeve sahneler renkli, geçmişin bir bölümü ise gölge oyunu gibi işleniyor. Film 2007 Cannes’ında Jüri Ödülü’nü Carlos Reygadas’ın Sessiz Işık’ıyla paylaştı. 33. César’da ilk film ve uyarlama dallarında kazandı; film, kurgu, ses ve özgün müzik dallarında aday kaldı. 80. Akademi Ödülleri’nde animasyon dalında aday gösterildi, ödülü Ratatouille aldı. İran yönetimi Cannes gösterimini protesto etti, film Bangkok festivalinin programından çıkarıldı, Lübnan’daki yasak sonradan kaldırıldı, 2008 Şubat’ında Tahran’da altı sahnesi kesilerek sınırlı gösterime izin verildi. Kimin için: Çizginin sadeliğini kısıtlama değil tercih sayan izleyici için. Kimin için değil: Baskı ve idam anlatısının çocukluk sahneleriyle aynı tonda verilmesini ağır bulacak izleyici için.