Telefon Kulübesi (Phone Booth)

Joel Schumacher’ın filmi, New York’ta bir ankesörlü telefonu açtığı için o kulübeden çıkamayan halkla ilişkiler görevlisi Stu Shepard’ı anlatıyor. Hattın öbür ucundaki sesin arkasında bir nişancı dürbünü var. Senaryo filmden çok daha eski. Larry Cohen fikri 1963’te Alfred Hitchcock’a anlattı; ikisi de adamın telefonu neden kapatamayacağını çözemeyince proje rafta kaldı ve Cohen keskin nişancı çözümünü ancak doksanların sonunda buldu. Çekim de aynı ölçüde sıkışık: ana çekim Kasım 2000’de 10 günde, 13 milyon dolarlık bütçeyle ve New York gibi giydirilmiş Los Angeles şehir merkezinde tamamlandı. Kulübedeki sesi sette Ron Eldard veriyordu; Cohen tonu yeterince baskın bulmayınca bütün replikler sonradan Kiefer Sutherland’a yeniden okutuldu. 15 Kasım 2002 olan gösterim tarihi, ekim ayındaki Washington çevresi nişancı saldırılarından sonra 4 Nisan 2003’e ertelendi. Schumacher tek köşede kalmanın getirdiği görsel darlığı bölünmüş ekranlarla açıyor; mekânı değiştirmek yerine çoğaltıyor. Karakterin mesleği de işin içinde: hayatını telefonda konuşarak kazanan adam, ilk kez kapatamadığı telefonda doğruyu söylemek zorunda kalıyor. Kimin için: Kuralın ilk dakikalarda konmasını, filmin bir daha o kaldırımdan ayrılmamasını ve çözümün de aynı kaldırımda kalmasını isteyen izleyici için. Kimin için değil: Yan hikâye, geri dönüş ya da mekân değişikliği bekleyen izleyici için; buradaki anlatı tek bir konuşmanın uzamasından ibaret.