The Killer

The Killer (2023) Fincher'ın en sessiz filmi ve neredeyse tamamı bir adamın kafasının içinde geçiyor. İsimsiz bir tetikçi Paris'te bir dairede bekliyor. İç sesi durmadan konuşuyor: disiplin, plan, duygusuzluk, empati kurma. Kendine tekrarladığı bir mantrası var. Sonra atışı ıskalıyor ve o andan itibaren bütün mantra çöküyor. Filmin asıl fikri bu tutarsızlık. Adam profesyonelliği üzerine ders verirken sürekli hata yapıyor, öfkeyle davranıyor ve kendi kurallarını çiğniyor. İç ses ile ekranda olan şey birbirini yalanlıyor ve komedi de buradan çıkıyor. Matz ve Luc Jacamon'un Fransız çizgi romanından uyarlandı. Müzik seçimi anlatının parçası. Tetikçi çalışırken kulaklığından The Smiths dinliyor ve film boyunca aynı grup çalıyor. Sakin kalmak için seçtiği müzik, dünyanın en depresif gruplarından biri. Fincher'ın alışılmış titizliği burada konuya dönüşmüş: karakter de her şeyi ölçüyor, listeliyor ve kontrol etmeye çalışıyor. Tilda Swinton'ın tek sahnesi filmin en iyi bölümü. 118 dakika. Kimin için: Fincher, soğuk gerilimler, tür sineması. Kimin için değil: neredeyse hiç diyalog yok ve olay az; aksiyon bekleyen bulamaz. Şiddet ani ve grafik.