Playing the Victim

Moskova'da geçen bir Rus filmi. Valya genç ve işsizdi. Sonra polise bağlı tuhaf bir iş buluyor. Görevi olay yeri canlandırmalarında kurbanı oynamak. Şüpheli suçu nasıl işlediğini anlatırken Valya yere yatıyor, boğulmuş taklidi yapıyor, bıçaklanıyor ve kamera kaydediyor. Günlerini böyle geçiriyor. Bir dairede, bir restoranda, bir havuzda, bir bahçede; her seferinde başka biri olarak ölüyor. Evde de durum tuhaf. Babası öldü, annesi babasının kardeşiyle birlikte ve Valya bunu biliyor. Babasının hayaleti ona görünüyor. Bundan sonra film iki metni üst üste bindiriyor. Canlandırmalar sürerken Valya'nın kendi hayatı Hamlet'in kalıbına oturuyor ve anlatı bunu gizlemiyor. Anlatının ilgilendiği yer suç değil kayıtsızlık: Valya hiçbir şeye tepki vermiyor, hiçbir ölümü umursamıyor ve film bunu bir kuşak durumu olarak sunuyor. Canlandırma sahneleri belgesel gibi çekiliyor. Şüpheliler kendi cümleleriyle konuşuyor ve anlatım gerçek tutanak diline yakın. Bir komiserin konuşması filmin en bilinen bölümü. Adam yemekhanede uzun ve öfkeli bir konuşma yapıyor; ülkenin hâline dair sert bir tirat ve neredeyse tek planda çekilmiş. Ton karışık. Anlatı komedi ile ağır dram arasında geziyor ve bazı sahneler animasyona geçiyor. Film Roma Film Festivali'nde büyük ödülü kazandı. Kadroda Yuriy Chursin, Vitaliy Khaev ve Aleksandr Ilyin Jr var. Yönetmen Kirill Serebrennikov. Kimin için: biçimle oynayan çağdaş Rus sinemasını sevenler. Kimin için değil: karaktere bağlanmak isteyenler; ana kişi bilerek boş ve film buna hiçbir yerde çözüm sunmuyor.