Till det som är vackert (Pure)

Katarina yirmi yaşında ve bir varoşta yaşıyor. Annesi içiyor, ev dağınık ve kızın önünde bir yol görünmüyor. Bir gün radyoda Mozart duyuyor ve müzik onda başka bir hayatın kapısı gibi açılıyor. Konser salonunda resepsiyon işine başvuruyor; başvuru formunda yalan söylüyor ve işi alıyor. Orkestra şefi Adam ile ilişki başlıyor. Adam evli, kültürlü ve kendinden emin. Katarina yeni öğrendiği dünyayı taklit etmeye çalışırken kendi hayatını arkada bırakıyor ve ilişki bozulduğunda elinde ne eski hayatı kalıyor ne yenisi. Lisa Langseth yönetti ve senaryoyu kendi oyunundan uyarladı. Katarina'yı Alicia Vikander, Adam'ı Samuel Froler oynuyor. Yapım İsveç'ten. Vikander'ın ilk sinema başrolü bu film ve rol ona İsveç'te dikkat çeken bir çıkış sağladı. Anlatının ele aldığı mesele sınıf; müzik burada güzellik değil, girilmeye çalışılan bir çevrenin şifresi. Film klasik müziği yücelten bir anlatı kurmuyor ve o dünyanın kapalılığını gösteriyor. Anlatı Katarina'yı masum yapmıyor; yalan söylüyor, kullanıyor ve zarar veriyor. Adam karakteri açıkça istismarcı ama film onu canavar olarak çizmiyor. Mozart'ın Requiem'i anlatı boyunca geri dönüyor ve sahnelerin duygusunu taşıyor. Kamera Vikander'ın yüzüne yakın duruyor ve anlatı onun bakışında kalıyor. Filmin sonu bir intikam sahnesi veriyor ve bu sahne rahatlatmıyor. Filmin sınırı sertlik; anlatı acımasız, cinsellik açık ve umut çok az. Kimin için: İskandinav dramalarını ve sınıf meselesini işleyen filmleri sevenler. Kimin için değil: sert, rahatsız edici ve final soğuk.