Pushpaka Vimana

Singeetam Srinivasa Rao'nun 1987 yapımı filminin en bilinen özelliği, tek bir diyalog cümlesi içermemesi. Kamal Haasan, iş bulamayan, bir otel odasında zengin bir sarhoşun kimliğine el koyup onun hayatını yaşamaya başlayan bir adamı canlandırıyor. Adamı da bağlayıp saklıyor, yani komedi baştan bir suç üzerine kuruluyor. Sessizlik burada nostaljik bir jest değil, anlatının kendisi. Yönetmen olay örgüsünü tamamen davranış, nesne ve bakışla kurmak zorunda kalıyor ve bu, filme dil sınırı olmayan bir dolaşım imkânı verdi. Kamal Haasan'ın fiziksel oyunculuğu bütün yükü taşıyor; Amala Akkineni karşısındaki rolde. Film mizahını rahat bırakmıyor. Yoksulluk şaka malzemesi değil, adamın kimlik çalmasının nedeni. İlerledikçe komedi giderek karanlıklaşıyor ve rahatsız edici bir yere varıyor. Kimin için: Sessiz komedi geleneğini ve Kamal Haasan'ın oyunculuğunu merak eden izleyici için. Kimin için değil: Sadece hafif bir komedi arayan izleyici için; filmin son bölümü tonu tamamen değiştirir.